mannen en motoren

Iets over de motoren en ons: we zijn met z'n vieren. 3 mannen en ik. Wim ken ik van mijn Nepal en Bolivia reis. Guido reed in Bolivia mee en Jan haakte in Amsterdam aan. Wim heeft een Bmw 650, die Pino heet. Hij rijdt het zuinigst van ons allemaal. Alleen verliest hij nog al eens een spatbordje. En trucks omverduwen lukt ook niet zo goed. Maar Wim en Pino zijn duveltjes-uit-doosjes.
Guido rijdt op een Naundorf. Dat is eigenlijk een Bmw 1150, maar door iemand zo op naam gezet. Elke douane beambte kent een bmw en is dan ook verbaasd dat het geen bmw is. De logos zijn nu dus netjes afgeplakt om verwarring te voorkomen, maar zorgt soms voor meer verwarring! Soms moet er zelfs in de computer een merknaam aangemaakt worden. Weer 10 min extra wachten. Ik noem deze motor het Loeder. (Luder). Want hij is echt megagroot en zwaar. Het is maar goed dat Guido groot en sterk is, anders zou het loeder met hem aan de haal gaan in plaats van andersom.
Jan rijdt een Honda Transalp. Voor mij een bekende motor, maar deze Alp is getekend door de vele reizen die er mee gemaakt zijn. En Jan vindt gewoon dat die Alp moet rijden, niet zeuren dat hij onder de olie zit of stinkt naar benzine: rijden maar.
En dan mijn speciaal voor deze trip aangeschafte Yamaha XT600e! Een superslank motortje, waar ik de baas over ben. En met een beetje verzorging, ketting sprayen, banden spanning controle, oliepeilen (0 gebruik) tanken en regelmatig checken of alles nog vast zit. Ja dus.
Het enige dat is aangevuld is de remvloeistof. Mijn voorrem deed het niet meer en dat vond ik niet zo heel handig. Tijdens een kwartiertje wachten wordt dat dan even opgelost door de technische mannen. Ik sta er heel behulpzaam en geïnteresseerd bij, dat snap je zeker wel.
Tot nu toe doen alle motoren het geweldig. Geen grote reparaties zijn nodig.
Wim en Guido stallen hun BMW's in Osh, om volgend jaar via Mongolië naar Wladiwostok te gaan. De wereld rond is hun droom.
Jans' Transalp wordt met een Poolse vrachtauto van Bishkek naar Warschau vervoerd. Daar pikt hij de motor weer op.
En mijn Yamaha wordt gekocht door een Zwitser die motorreizen in Kirgizië organiseert. Van te voren heb ik nagevraagd welke motor hier gewenst was, en zo'n motor heb ik gekocht van Raymond. Die had hem al helemaal gereviseerd. Via een forum heeft Raymond mij in contact gebracht met Edwin. Die geeft met eenzelfde motor de America' s bereden. Van Edwin heb ik weer veel reis assessoires kunnen kopen. Samen met Ron heb ik die gemonteerd. Gezellig samen op onze knieën in de schuur. Zo leerde ik de XT kennen en was ik snel reisvaardig. De proefrit met volle bepakking heb ik gemaakt tijdens onze jaarlijkse Bolivia rit. Wim had een tocht uitgezet in NH en alle Boliviagangers komen dan graag rijden.
De proefrit verliep perfect. Gelukkig geeft de Yamaha nu ook geen problemen en is het een stoere degelijke motor! Ik vind het bijna moeilijk om hem achter te laten...
Maar ook weer leuk: iets nieuws komt vast weer op mijn pad.