Georgië en Armenië.

09 Juli 2014 | Oezbekistan, Samarkand

Vanuit Turkije zijn we het zuiden van Georgië ingereden. Hier is de Sovjet tijd nog wel zeer zichtbaar. Het is geen florerend stukje land. Opvallend is de bovengrondse water?leidingnet.
Na een nachtje in Akhaltikse reden we naar Jerevan in Armenië. Daar zagen we heel veel dure auto's flaneren rond het grote plein. Na een leuke waterorgel show hebben we nog voetbal kunnen kijken in het hotel! Zelfs op reis is dat belangrijk.
Vanuit Jerevan vertrokken we naar Tiblisi. Deze route was een stuk mooier! Bergen en akkers met tomaten en zonnebloemen geven een positief beeld. En Tiblisi is gewoon een leuke hippe stad, waar het goed toeven is.
Maar om nu te zeggen dat ik me een goed beeld heb kunnen vormen van Georgië en Armenië?
Ik heb het doorkruist om naar Azerbeidjan te gaan.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

<< Vorige Verslag Volgende Verslag >>

Verslag uit: Oezbekistan, Samarkand

De Zuidelijke Zijderoute

Een lange reis.

In 2013 kreeg ik het idee om weer eens een wat langere reis te maken. Ik kreeg op mijn werk al toestemming om vakantiedagen op te sparen, zodat ik in 2014 langer weg mocht blijven.
Het heeft zo moeten zijn, want in februari kreeg ik het bericht dat mijn baan stopt per 1 juli. Hoewel het een rotbericht was, heeft de toekomstige reis me enorm geïnspireerd om mijn hoofd leeg te gaan maken en de kans aan te grijpen om iets nieuws te gaan doen. (Wat dat is, weet ik eigenlijk helemaal nog niet, maar daar zijn wel hulpmiddelen voor...)
De laatste maand heb ik veel kunnen voorbereiden aan mijn reis. Ik heb een andere motor gekocht, een Yamaha 600 XT E. Die ga ik in Kirgizie, het eindstation van de trip, weer verkopen. De motor is uit 2000 en is in prima reisconditie. Ik heb nog wat accessoires gescoord via een andere XT reiziger. Samen met mijn lief heb ik de motor optimaal reisklaar gemaakt.
De geslaagde proefrit met volle bepakking was, hoe leuk, de jaarlijkse reünie-rit van alle Bolivia motorrijders.
Mijn reisgenoten zijn twee bekenden: zij waren mee op mijn Bolivia reis, en twee (bijna) onbekenden. Kortom..een echte belevenis.